Rok 1915 oznaczał dla Łodzi, znajdującej się za kulisami wielkiej wojny, rekwizycje i borykanie się ze stacjonującym w mieście sztabem niemieckiej armii. Łódzka kinematografia nastawiona w dużej części na zaspokajanie potrzeb kulturalnych wojsk okupacyjnych musiała odłożyć plany rozwoju własnej produkcji filmowej. Okres wojny nie sprzyjał również jakimkolwiek planom inwestycyjnym, a rosnące bezrobocie, rekwizycje i problemy z aprowizacją powodowały, że tylko największe kina znajdujące się w centrum miasta mogły przetrwać. Mniejsze kinematografy przekształcały się w teatrzyki lekkiej muzy, bądź też znikały całkowicie z mapy miasta.

Któż z łodzian wie o tym, że w Łodzi mieści się największa w Polsce muzeum historii medycyny, posiadające powierzchnię wystawienniczą 800 m. kw. i wiele unikatowych eksponatów? W ubiegłym roku obchodziło 35-lecie istnienia. Teraz, z inicjatywy studentów Uniwersytetu Medycznego, po kilku latach przerwy, muzeum ponownie otworzy swe podwoje dla wszystkich zwiedzających.

Studenckie Koło Naukowe Historyków UŁ oraz Wydział Filozoficzno-Historyczny i Instytut Historii UŁ zapraszają w dniach 28-30 listopada 2008 na wydarzenie bezprecedensowe w historii studenckiego ruchu naukowego, jakim będzie I Ogólnopolska Konferencja XIX i XX wieku "Czas wielkich przemian" (1789-1939).

Radykalizm Wielkiej Awangardy początku XX wieku, pomimo historycznego dystansu, wciąż budzi skrajne oceny. W tym kontekście widzimy, jak wyjątkowym wydarzeniem musiało być zgromadzenie kolekcji sztuki nowoczesnej w międzywojennym łódzkim środowisku konserwatywnych mieszczan. Łódź, określana przez stołeczną prasę jako „kulturalna pustynia”, stała się miejscem akcji wyjątkowej nie tylko w skali młodego państwa Polskiego, ale całej Europy.

Różnego typu zabobony towarzyszyły ludzkości od zarania dziejów. Magia, czary, tajemne rytuały pozwalały „oswoić" te zjawiska, których nie sposób było objąć rozumem i wytłumaczyć w racjonalny sposób. Do pewnego stopnia pełniły więc rolę terapeutyczną, pomagając poskromić lęk przed nieznanym. Z drugiej jednak strony, powszechnym zjawiskiem wśród wielu ludów wszystkich kontynentów była żywa, a niekiedy trwająca po dziś dzień, wiara w możliwość wyrządzania zła przy pomocy czarów.