"Sztuka bez granic" to retrospektywna prezentacja twórczość Profesora Krystyna Zielińskiego począwszy od lat pięćdziesiątych po dzieła ostatnie.  

Prof. Krystyn Zieliński był wybitnym twórcą, przedstawicielem powojennej awangardy polskiej oraz pedagogiem PWSSP w Łodzi (dzisiaj ASP); w latach 1981 – 1987 pełnił funkcje rektora tejże uczelni wybranym na to stanowisko jednogłośnie w pierwszych demokratycznych wyborach. Był także postacią zasłużoną dla środowiska plastycznego, ale przede wszystkim dla polskich uczelni artystycznych jako członek i przewodniczący Rady Głównej Szkolnictwa Wyższego (1988 – 1999). 

Laureat licznych nagród i wyróżnień w konkursach plastycznych i na wystawach, a także nagród oraz odznaczeń resortowych i państwowych. Za dokonania twórcze, dydaktyczne i wychowawcze otrzymał szereg nagród Ministra Kultury i Sztuki oraz wysokie odznaczenia państwowe i resortowe. Pośmiertnie uhonorowany został Złotym Medalem Zasłużony Kulturze Gloria Artis za szczególne osiągnięcia w twórczości artystycznej i pedagogicznej. 

Krystyn Zieliński urodził się w miejscowości Szczebletowo niedaleko Radziejowa Kujawskiego. Był absolwentem Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Łodzi, którą ukończył w 1954 r. W tym samym roku podjął pracę w tejże uczelni jako asystent i związany  z nią do czasu odejścia na emeryturę jako profesor zwyczajny w 2000 roku.

Krystyn Zieliński, już w latach pięćdziesiątych XX w. związał się z awangardową grupą artystyczną Piąte Koło w Łodzi. Jako młody twórca dostrzegany był też na forum ogólnopolskim i zapraszany do udziału w licznych sympozjach, wystawach i plenerach z udziałem innych, wybitnych przedstawicieli awangardy z Polski i  świata oraz równie wybitnych krytyków i teoretyków sztuki ( I Biennale Form Przestrzennych w Elblągu, 1965; I Sympozjum Artystów Plastyków i Naukowców oraz wystawie „Sztuka w zmieniającym się świecie” w Puławach,1966 – Nagroda Ministra Kultury i Sztuki oraz I Nagroda Publiczności; IV Plener Koszaliński. Międzynarodowe Spotkania Malarzy, Rzeźbiarzy i Architektów w Osiekach, 1966; Sympozjum plastyczne „Wrocław 70” we Wrocławiu, 1970).

W pierwszych latach po studiach tworzył malarstwo i grafikę o charakterze przedstawiającym. Lata sześćdziesiąte i początek lat siedemdziesiątych XX w. to w twórczości Krystyna Zielińskiego okres niezwykle oryginalny. Tworzył wówczas metalowe reliefy, które traktował nie jak płaskorzeźby, ale jak obrazy – wykorzystując w tym celu różnorodność materii z jakiej powstawały, poddając ją zabiegom mechanicznego odkształcania, a także zabiegom chemicznym.

Jego nowatorskie pomysły i możliwości intelektualne skłoniły go do dalszych poszukiwań. Wraz z Andrzejem Łobodzińskim stworzyli słynne wówczas utwory czasoprzestrzenne: Audycję I, II, III, które odtworzyli podczas Warszawskiej Jesieni (1968 – Audycja II) oraz podczas międzynarodowego colloquium ICOM w Muzeum Sztuki w Łodzi (1972 – Audycja III).  

Artysta wpisał  się też w nurt konceptualizmu tworząc gry w kości i w karty, dla których punktem wyjścia oraz efektem finalnym było słowo SZTUKA, ARS, ART, KUNST. Słowo to transformował na wiele sposobów. W 1977 roku zaproszony został do Dłuska na sympozjum o konceptualnym zabarwieniu, gdzie zaprezentował prace pt. „relARTacje” i przedstawił swój punkt widzenia na temat sztuki.

W tym czasie tworzył wykonane precyzyjnie rysunki, a następnie obrazy (akryl) o charakterze geometrycznym, o zmiennej kompozycji i kolorystyce, dla których bardzo ważną cechą była estetyka tworzonego dzieła. Nurtowi temu poświęcił dalsze lata swej twórczości rozwijając w malarstwie układ kompozycyjny, tworząc serię dyptyków.  

W latach dziewięćdziesiątych XX wieku powstał nieoczekiwanie cykl prac z papieru czerpanego wytworzonego przez artystę (collage), nawiązujących do uprzednio tworzonych dzieł, również komponowanych na bazie form i podziałów geometrycznych, ale o miękkim konturze i wysmakowanych, subtelnych kolorach.

W ostatnich latach życia artysta tworzył kamienne obrazy łączone z metalem, które w swym zapisie zawierają słowo SZTUKA przy użyciu alfabetu Braill`a. Powstały one z myślą o dzieciach ociemniałych. Krystyn Zieliński pozostawił po sobie wielki dorobek twórczy: liczne obrazy (tak właśnie nazywał zarówno metalowe reliefy jak i prace malowane akrylem, także collage z czerpanego papieru po ostatnie dzieła z kamienia i metalu) oraz - równie ważne w jego twórczości - rysunki.  

Na ekspozycję składają się prace z wielu muzeów w Polsce: Muzeów Narodowych (w Warszawie, Krakowie, Wrocławiu, Poznaniu), Muzeum Architektury we Wrocławiu, Muzeum Sztuki w Łodzi, Muzeum w Koszalinie, Muzeum Okręgowego w Bydgoszczy, Muzeum Lubelskiego w Lublinie oraz Muzeum Miasta Łodzi, Miejskiej Galerii Sztuki w Łodzi, a także z kolekcji prof. Marii Zielińskiej (żony artysty) oraz rodziny i osób prywatnych. 

Wystawie towarzyszy wydawnictwo opracowane przez Muzeum Miasta Łodzi w formie biografii. Zawiera ono  tekst krytyczny Bożeny Kowalskiej – ponadto  kalendarium życia i twórczości artysty, bibliografię, katalog dzieł po raz pierwszy dokumentujący większość dokonań twórcy wraz z bibliografią dla poszczególnych prac  oraz liczne reprodukcje.

Miejsce wystawy: Muzeum Miasta Łodzi.

Czas trwania ekspozycji: 22 I – 28 II 2010 (wernisaż 21 stycznia, godz. 18.00).