Film "Epidemia miłości" jest nową, rozszerzoną wersją dokumentu "Żółta bluzka ze spadochronu". Reżyser - Maciej Piwowarczuk - przemontował materiał, przybliżył sylwetki bohaterów tamtego
obrazu, a przede wszystkim dodał informację o ich powojennych losach.
"Epidemia miłości" (2009), polski film dokumentalny o Powstaniu Warszawskim, jest kontynuacją filmu "Żółta bluzka ze spadochronu", który
swoją premierę miał 29 września 2008 r. Nowa wersja przygotowana została przez reżysera z myślą nie tylko o dystrybucji w kinach, ale też w telewizjach zagranicznych oraz w powiązaniu z akcją
społeczno-edukacyjną skierowaną do młodzieży wszystkich poziomów szkół.
Reżyser przeprowadza widza przez genezę Powstania Warszawskiego, wyjaśnia tło historyczne, a następnie zapoznaje nas z bohaterami filmu. Film zawiera nie tylko wypowiedzi bohaterów, ale
wzbogacony też został o unikatowe, nigdy nie prezentowane, archiwalia powstańcze. Specjalnie na potrzeby filmu wykonano również szereg animowanych elementów: map i ilustracji poglądowych
przybliżających fakty historyczne z przebiegu Powstania Warszawskiego. Lata pracy i zebrany materiał pozwoliły reżyserowi na odsłonięcie kolejnych niezwykłych historii swoich rozmówców.
Film zawiera wypowiedzi ośmiorga Powstańców, którzy wspominają tamten niezwykły czas nie tylko z perspektywy jego historycznego znaczenia, ale tez z
uwagi na rodzące się wtedy uczucia, które pomimo wojennego zagrożenia aż 256 razy - podczas Powstania - zakończyły się na ślubnym kobiercu. Nazwa "ślubny kobierzec" jest jednak tak samo umowna,
jak odświętne stroje nowożeńców. To właśnie w tytułową żółtą bluzkę ze spadochronu odziana była jedna z ówczesnych panien młodych. Osobliwe były też prezenty wręczane na tę okoliczność (kąpiel
w wannie), a także same obrączki, które pleciono z drutu lub maszynowych śrubek.
Mimo wszystkich przeciwności, jakie mieli przed sobą ówcześni młodzi ludzie, ich uczucia były na tyle silne, a determinacja by związać się węzłem małżeńskim tak wielka, że nawet po wielu
latach małżonkowie wspominają chwile z rozrzewnieniem.
Wśród osób, które zgodziły się podzielić w filmie swoimi wspomnieniami z tego okresu jest, Jan Nowak Jeziorański, który opowiada o swoim ślubie
zawartym w czasie Powstania z łączniczką AK Jadwigą Wolską "Gretą".
Zdjęcia kręcone były od 2004 roku w Warszawie i Opolu. Część materiału nakręcona została jednak w USA, gdzie mieszkają dziś bohaterowie tego dokumentu.
W filmie wykorzystano materiały archiwalne pozyskane z archiwów Telewizji Polskiej Polskiego Radia oraz ze zbiorów Muzeum Powstania Warszawskiego. Archiwalne fragmenty to filmowe zapisy walk
powstańczych.
Dokument trwa 50 minut.
* * *
Maciej Piwowarczuk - reżyser młodego pokolenia, Warszawiak.
Studiował na wydziale historii Uniwersytetu Warszawskiego, a także na wydziale reżyserskim Łódzkiej Szkoły Filmowej. W czasie studiów zajmował się dziennikarstwem, a także pisaniem
scenariuszy i reżyserowaniem krótkich form filmowych.
Z pasją oddaje się sztuce fotografowania. W 2007 roku, koncentrując się na działalności reżyserskiej i producenckiej, założył firmę "Videre". Jego zainteresowania to szeroko pojęta
historia i jej oddziaływanie na czasy współczesne.
Od 2007 roku producent programu telewizyjnego PORTAL, który powstaje na zlecenie TVP Historia.
W swoim dorobku reżyserskim posiada następujące produkcje filmowe:
2008 r. - "Ossolineum"
2008 r. - "Żółta bluzka ze spadochronu"
2009 r. - "Epidemia miłości"
Fundacja "Filmowa Warszawa" jest organizacją pozarządową, której misją jest promocja i upowszechnianie kultury filmowej oraz sztuk audiowizualnych. Fundacja prowadzi obecnie dwa kina:
Alchemia - mieszczące się na warszawskiej Starówce w budynku Stołecznego Centrum Edukacji Kulturalnej oraz ETNOKINO zlokalizowane w Państwowym Muzeum Etnograficznym przy ulicy Kredytowej 1.
Obie placówki należą do prestiżowej Sieci Kin Studyjnych i Lokalnych prowadzonej przez Filmotekę Narodową. W ramach statutowej działalności Fundacji organizowane są przeglądy kinematografii
europejskiej oraz światowej, a także imprezy filmowe i spotkania autorskie. Fundacja dba, aby repertuar był zawsze na najwyższym poziomie: prezentuje kino artystyczne i ambitne, skierowane do
publiczności zaangażowanej w życie kulturalne, a także do wszystkich pasjonatów kina. Popiera też ważne inicjatywy o charakterze społecznym i edukacyjnym.
