Podczas koncertu w  łódzkiej Filharmonii, młodzi muzycy reprezentujący kraje członkowskie Unii Europejskiej wykonają utwory Karłowicza, Prokofiewa oraz Czajkowskiego.

Prolog symfoniczny Bianca da Molena, czyli Biała gołąbka, to muzyka, którą młody, bo zaledwie 24-letni Karłowicz napisał w 1900 r. do zapomnianej już dziś sztuki Józefata Nowińskiego o tym samym tytule. Sztuka, opowiadająca o wyidealizowanej miłości, o rycerzach i damach epoki oświecenia, otrzymała od kompozytora naprawdę królewskie opracowanie muzyczne – styl, w jakim został napisany prolog, może przywodzić na myśl muzykę Richarda Wagnera czy Richarda Straussa.

Opera Gracz nie była pierwszym dziełem scenicznym Sergiusza Prokofiewa – wcześniej powstały opery takie jak Olbrzym czy Na bezludnych wyspach, jednak były one krótkie i brakowało im dojrzałości stylu.
Libretto Gracza napisał kompozytor w oparciu o nowelę Fiodora Dostojewskiego, całą operę ukończył w 1916 r. Dostojewski, sam uzależniony od hazardu, znakomicie nakreślił charakter kluczowych postaci noweli, tworząc sugestywne portrety psychologiczne. Akcja toczy się w XIX-wiecznym wyimaginowanym niemieckim mieście, Roulettenburgu. Główny bohater opery, Aleksiej, pracuje u Generała, który przegrywa w kasynie cały majątek i zadłuża się na wysoki procent u nie wzbudzającego zaufania Markiza de Grieux. Jako „zastaw” za długi ofiarowuje mu rękę swojej córki, Poliny. Zakochany w niej Aleksiej postanawia sam zdobyć pieniądze dla Markiza i zasiada do gry w kasynie. Szczęście mu sprzyja, mimo to historia nie kończy się dobrze: gdy uradowany przynosi pieniądze Polinie, ta nimi gardzi i odchodzi.
Premiera opery miała miejsce w 1929 r. w Theatre de la Monnaie w Brukseli. Kolejne spektakle przez długi czas nie odnosiły sukcesu i to prawdopodobnie skłoniło kompozytora do napisania suity symfonicznej z muzyką z opery. Z partii czterech postaci wybrał najbardziej charakterystyczne tematy i z nich stworzył cztery samodzielne, wyraziste orkiestrowe obrazy.

     
„Całe lato spędziłem podróżując i miałem tylko tyle czasu, żeby móc zinstrumentować symfonię, którą skomponowałem w lecie… Sądzę, że udało mi się, a w każdym razie w żadne chyba inne dzieło nie włożyłem tyle miłości i oddania. Czuję się znakomicie” – pisał Czajkowski w 1893 r. do swojego przyjaciela Ilji Slatina. Premiera VI Symfonii b-moll Patetycznej miała miejsce w Petersburgu 28 października tego roku. Dyrygował kompozytor, wówczas jeszcze w pełni sił. Nic nie zdradzało dramatycznych wydarzeń następnych dni.
Niespodziewanie, zaledwie dziewięć dni później, Czajkowski zmarł. Od razu pojawiło się wiele spekulacji: dlaczego zmarł tak nagle? Jako oficjalną przyczynę śmierci podano cholerę, jednak w wielu kręgach sugerowano samobójstwo.
Podczas premiery, jak pisał Czajkowski do swojego wydawcy Piotra Jürgensona, Symfonia b-moll spotkała się z raczej chłodnym przyjęciem. Reakcja publiczności nie zraziła jednak kompozytora, który uważał ją za swoje najlepsze dzieło. Choć nosi ona tytuł Patetyczna, nie jest utworem programowym w dosłownym tego słowa znaczeniu. W tym przypadku tytuł ma sugerować jedynie klimat utworu – pełnego dramatyzmu, emocji i ekspresji.

18 Sierpnia 2010 godzina 19.00 

Filharmonia Łódzka im. Artura Rubinsteina

Młodzieżowa Orkiestra Unii Europejskiej otrzymuje pomoc z programu Unii Europejskiej “Wsparcie dla organizacji działąjących na poziomie europejskim w zakresie Kultury” oraz od dwudziestu siedmiu krajów członkowskich Unii Europejskiej.

Autor

Tytuł Twojego komentarza

Treść mniejsze | większe

Dodaj Komentarz Podgląd