Wczytywanie strony... Proszę czekać...
Home arrow Kultura arrow Sztuka arrow Wrogo?cinno??
Wrogo?cinno?? Drukuj Wyślij znajomemu
Autor: Muzeum Sztuki   
21.09.2010.
Digg!

Del.icio.us!

Technorati!

Wykop

Gwar

Tytułowa Wrogościnność jest pojęciem utworzonym przez Jacquesa Derridę dla ukazania tego, jak ściśle gościnność jest połączona z wrogością. Termin zdaje się być szczególnie pomocny dla opisania sposobu, w jaki traktuje się imigrantów, niezależnie od tego czy ich pobyt jest legalny czy nie. Udzielana im bywa gościna, podszyta jednak nieustanną nieufnością, która tak łatwo zmienia się we wrogość.

Wrogościnność. Podejmowanie obcych to projekt artystycznych działań, które podejmują kwestię sytuacji imigrantów, czy szerzej relację do obcości. Stosunek do obcości zdaje się czynić z migracji — obecnie przecież kluczowego czynnika transformacji życia — jeden z najbardziej istotnych i trudnych problemów, z jakimi borykają się współczesne społeczeństwa. Projekt jest z jednej strony próbą rozpoznania sytuacji imigrantów w społeczności, u której goszczą, ukazania niuansów i mechanizmów wrogościnności, z jakimi spotykają się na co dzień. Z drugiej strony może być szansą uczynienia imigrantów widzialnymi w sferze kultury, która zadziwiająco rzadko odbija ich obecność. Uzyskanie przez imigrantów prawa do obecności w kulturze gospodarzy, może stanowić wstęp do uwolnienia gościnności od wrogości.

Do projektu zaproszeni zostali wiodący artyści polscy i zagraniczni, którzy poruszyli całe spektrum
problemu zachowań wobec imigrantów: od zupełnego odgraniczenia, przez wrogościnność do
postulowanej całkowitej otwartości.

Problem braku gościnności poruszyła w Agnieszka Kalinowska zrealizowanym w zeszłym roku
film Przeciąg poświęconym sytuacji azylantów w Austrii (film uzupełniony jest przez rzeźbę Fence
Ogrodzenie). Podobnie do kwestii rozgraniczenia odnosi się Doris Salcedo, która w swojej instalacji
Shibboleth dokonała fizycznej materializacji granic tworzonych między ludźmi. Gast Bouschet & Nadine
Hilbert jako obszar pogranicza i pilnie strzeżoną barierę przed napływem niechcianych imigrantów z
Afryki ukazują Morze Śródziemne. Alegoryczną reprezentację sytuacji imigrantów stanowi film Adriana
Paci Centrum stałej tymczasowości, zaś kontrapunktowe dla niego Linie Lotnicze Joanny Rajkowskiej
prezentują sytuacje określonych ludzi.

Kwestię manipulacji gościnnością porusza Grupa Société Réaliste, która odpowiadając na sytuację
imigrantów w UE, stworzyła projekt internetowej loterii wizowej fikcyjnej gry o karty stałego pobytu Unii.
Alexandra Croitoru w The Art of Hygge (Sztuka domowego ciepła) ukazuje dla odmiany komercjalizację
gościnności i relacji międzyludzkich, a w działaniu Immigrant próbuje oddziałać bezpośrednio na
otaczającą sytuacje, prowokując widzów by zidentyfikowali się z imigrantami.
Za postulat gościnności uwolnionej całkowicie od wrogości uznać można działania Kolektywu Minaret,
który powołał się do istnienia w odpowiedzi na kontrowersję, jaką wzbudziła propozycja Joanny
Rajkowskiej, aby przekształcić jeden z poznańskich kominów w minaret i którego celem jest właśnie
realizacja minaretu. Z Kolei Krzysztof Wodniczko w projekcie Miejsce pamięci ofiar 11 września.
(Propozycja przekształcenia Nowego Jorku w 'miasto ucieczki') postuluje powołanie do istnienia
symbolicznej przestrzeni wolności dla wszelkich uchodźców.

Wystawa jest kontynuacją projektu Anabasis. Rytuały powrotu do domu, zrealizowanego przez Adama
Budaka w ramach zeszłorocznego Festiwalu Dialogu Czterech Kultur.

Artyści: Monica Bonvicini, Gast Bouschet & Nadine Hilbert, Alexandra Croitoru, Jens Haaning,
Agnieszka Kalinowska, Kolektyw Minaret, Adrian Paci, Doris Salcedo, Société Réaliste, Joanna
Rajkowska, Krzysztof Wodiczko  

WERNISAŻ: 17.09.10, g.18

Wystawa czynna do 17.10.2010

Kuratorzy: Jarosław Lubiak, Kamil Kuskowski

Komentarze (0)Add Comment

Napisz Komentarz
mniejsze | większe

busy
 

reklama google

reklama google